Badania profilaktyczne |video – cz. 1/4
12 kwietnia 2022
Opcje leczenia raka płuca
14 kwietnia 2022
Wstęp
Rak płuca jest obecnie najczęstszą przyczyną zgonów z powodu nowotworu w Polsce. Co roku rak płuca rozpoznawany jest u około 14 tys. mężczyzn i ponad 7 tys. kobiet. Ryzyko zachorowania na raka płuca wzrasta wraz z wiekiem: 95–96% przypadków występuje u osób po 50 roku życia, a ponad połowa – po 65 roku życia.
Objawy
W początkowym stadium rozwoju nowotwór płuc nie powoduje żadnych dolegliwości. Podstawowym badaniem diagnostycznym zalecanym w przypadku podejrzenia raka płuca jest badanie rentgenowskie klatki piersiowej. Przebieg kliniczny raka płuca jest bardzo podstępny, choroba niekiedy bardzo długo rozwija się bezobjawowo, a pierwsze niepokojące objawy są często związane z zaawansowaniem choroby i wystąpieniem odległych przerzutów do innych narządów. W zależności od komórek nowotworowych wyróżnia się niedrobnokomórkowego (NDRP) i drobnokomórkowego (DRP) raka płuca. Rokowania w raku płuca zależą od typu nowotworu, od obecności zaburzeń molekularnych/genetycznych oraz stadium zaawansowania.
W raku płuca najważniejsze jest wczesne rozpoznanie choroby, które może przełożyć się na poprawę rokowania i skuteczności leczenia. Raka płuca w większości przypadków jest konsekwencją palenia tytoniu. Rzucenie palenia jest najbardziej skuteczną metodą zapobiegania rozwojowi raka płuca.
Niedrobnokomórkowy rak płuc
Typ niedrobnokomórkowy obejmuje cztery podtypy histologiczne, w których komórki nowotworowe różnią się pod względem wielkości, kształtu i cech biochemicznych.
- Rak gruczołowy (obecnie najczęstszy podtyp NDRP) zwykle lokalizuje się w obwodowych częściach płuca.
- Rak płaskonabłonkowy jest najsilniej związany z historią palenia i jest zwykle umiejscowiony centralnie, w pobliżu dużych oskrzeli.
- Rak wielkokomórkowy może pojawiać się w każdej części płuca, wykazuje tendencję do szybkiego wzrostu i rozsiewu.
Drobnokomórkowy rak płuc
Chociaż w tym typie komórki nowotworowe są małe, wykazują zdolność do intensywnego wzrostu i namnażania się, co prowadzi do powstawania dużych guzów oraz do wczesnego i szybkiego rozsiewu - tworzenia przerzutów do węzłów chłonnych i innych organów, takich jak: mózg, wątroba, kości, nadnercza. Z tego powodu terapia musi obejmować leczenie farmakologiczne w celu zniszczenia rozprzestrzeniającej się choroby. Ten typ raka prawie zawsze powstaje w wyniku palenia; bardzo rzadko występuje u osób niepalących.
Specjalista Onkologii Klinicznej. Absolwentka Wydziału Lekarskiego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach (2009 rok). Adiunkt w Klinice Onkologii, Instytutucie Onkologii Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Asystent na Oddziale Chemioterapii Szpitala Klinicznego Przemienienia Pańskiego w Poznaniu. Wykładowca Studium Podyplomowego Badań Klinicznych i Biomedycznych Badań Naukowych. W 2012 roku ukończyła Podyplomowe Niestacjonarne Studium Metodologii Badań Naukowych, a w 2016 roku obroniła rozprawę doktorską pt. „Czynniki prognostyczne i wybrane czynniki predykcyjne w aspekcie postępowania terapeutycznego u chorych na raka płuca do 45 roku życia”. Od 2011 roku współbadacz w badaniach klinicznych 1., 2. i 3. fazy dotyczących głównie raka płuca i nowotworów klatki piersiowej a także innych nowotworów litych. Członek Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (PTOK), Polskiej Grupy Raka Płuca (PGRP) oraz International Association for the Study of Lung Cancer (IASLC). Autor i współautor publikacji naukowych w dziedzinie onkologii klinicznej.